Sprawdzian ogólny POLMICRO 2008

 

I tura

Staphylococcus epidermidis	PM-130	MSSE, cefoksytyna W, oksacylina W, erytromycyna W, klindamycyna W, gentamicyna W, tetracyklina W, kotrimoksazol W, wankomycyna W, teikoplanina W, linezolid W, kwas fusydowy W, rifampicyna W, ciprofloksacyna W
Staphylococcus epidermidis	PM-131	MSSE, cefoksytyna W, oksacylina W, erytromycyna W, klindamycyna W, gentamicyna W, tetracyklina O, kotrimoksazol W, wankomycyna W, teikoplanina W, linezolid W, kwas fusydowy W, rifampicyna W, ciprofloksacyna W
Staphylococcus epidermidis	PM-132	MLSB ind, MRSE, cefoksytyna O, oksacylina O, erytromycyna O, klindamycyna W-O, gentamicyna W, tetracyklina O, kotrimoksazol W, wankomycyna W, teikoplanina W, linezolid W, kwas fusydowy Ś, rifampicyna W, ciprofloksacyna W
Staphylococcus lugdunensis	PM-133	MRSL, cefoksytyna W, oksacylina W, erytromycyna W, klindamycyna W, gentamicyna W, tetracyklina O, kotrimoksazol W, wankomycyna W, teikoplanina W, linezolid W, kwas fusydowy W, rifampicyna W, ciprofloksacyna W

^O - oporny, ^Ś - średniowrażliwy, ^W - wrażliwy

MSSE – (ang. methicillin^-susceptible S. epidermidis) S. epidermidis wrażliwy na meticylinę

MRSL - (ang. methicillin-resistant S. lugdunensis) S. lugdunensis oporny na meticylinę

MLS_B - (ang. resistance to macrolides, lincosamides and streptogramins B) oporność na makrolidy, linkozamidy i streptograminy typu B

PM- oznaczenie bazy POLMICRO

W I edycji sprawdzianu z 2008 roku przygotowano trzy zestawy kontrolne. Badanie próbek kontrolnych wykonało 458 laboratoriów. Każdy z zestawów zawierał 3 izolaty bakteryjne. W każdym zestawie znajdował się szczep Staphylococcus  lugdunensis  PM-135. Dwa szczepy w każdym zestawie był to ten sam szczep Staphylococcus epidermidis. Negatywny wynik otrzymało 20. Szczep Staphylococcus epidermidis PM-130 został błędnie zidentyfikowany przez 6 laboratoriów, w tym 3 trzy laboratoria zidentyfikowały błędnie ten szczep dwa razy, szczep  Staphylococcus epidermidis PM-131 błędnie zidentyfikowały 4 laboratoria, dwa laboratoria zidentyfikowały ten szczep błędnie dwa razy. Szczep Staphylococcus epidermidis PM-132 jedno laboratorium zidentyfikowało błędnie dwukrotnie a cztery laboratoria jeden raz. Ogółem szczep Staphylococcus epidermidis został błędnie zidentyfikowany 23 razy, jako: gronkowiec koagulazo-ujemny (n=7), Staphylococcus hominis (n=6), Staphylococcus aureus (n=4), Staphylococcus lugdunensis (n=3), Staphylococcus haemolyticus (n=2), Staphylococcus saprophyticus (n=1). Szczep Staphylococcus lugdunensis PM-133 laboratoria błędnie identyfikowały jako: Staphylococcus haemolyticus (n=11), Staphylococcus epidermidis (n=7), Gronkowiec koagulazo-ujemny (n=5), Staphylococcus hominis (n=4), Staphylococcus aureus (n=2). Wyniki identyfikacji przedstawia tabela 1.

 

Tabela 1. Wyniki identyfikacji szczepów POLMCRO 2008 I

* S.e - Staphylococcus epidermidis

* S.l - Staphylococcus lugdunensis

 

Wiele laboratoriów miało trudności z wykryciem β-laktamaz. Dla Staphylococcus lugdunensis PM-133 372 laboratoriów podało, że szczep wytwarza β-laktamzę.

 

 

 

II tura

W 2008 roku w II turze sprawdzianu do 474 laboratoriów rozesłano szczepy Streptococcus pneumoniae  PM-137 i Streptococcus oralis PM-138 w dwóch zestawach. Badanie przeprowadziły 303 laboratoria. Oba szczepy poprawnie zidentyfikowały 82 laboratoria. W przypadku szczepu Streptococcus oralis za prawidłową uznano również identyfikację Streptococcus oralis/mitis czy lub Streptococcus mitis). Prawidłową identyfikację szczepu S. pneumoniae podały 234 (49,4%) laboratoria, szczepu S. oralis: 66 – S. oralis, 32 – S. mitis. S. oralis 177 (37,3%) laboratoriów zidentyfikowało jako S. pneumoniae. Wyniki II tury sprawdzianu nie były miały wpływu na końcową ocenę roczną przyznawaną laboratoriom.

 

III tura

Acinetobacter baumannii	PM-141	tikarcylina W, ampicylina/ sulbactam W, tikarcylina/kw.klawulanowy W, ceftazydym W, cefepim Ś, cefotaksym Ś, imipenem W, meropenem W, gentamicyna O, amikacyna W, ciprofloksacyna W
Acinetobacter baumannii	PM-142	MBL, tikarcylina O, ampicylina/ sulbactam W, tikarcylina/kw.klawulanowy O, ceftazydym O, cefepim W, cefotaksym O, imipenem Ś-O, meropenem Ś-O, gentamicyna W, amikacyna W, ciprofloksacyna O
Pseudomonas aeruginosa	PM-143	tikarcylina O, tikarcylina/kw.klawulanowy O, ceftazydym W, cefepim Ś, cefotaksym O, imipenem O, meropenem O, kolistyna W, aztreonam Ś, gentamicyna O, amikacyna O, ciprofloksacyna O,
Pseudomonas aeruginosa	PM-144	MBL, tikarcylina O, tikarcylina/kw.klawulanowy O, ceftazydym O, cefepim O, cefotaksym O, imipenem O, meropenem O, kolistyna W, aztreonam O, gentamicyna O, amikacyna O, ciprofloksacyna O,
Pseudomonas putida	PM-145	MBL, tikarcylina O, tikarcylina/kw.klawulanowy O, ceftazydym O, cefepim O, cefotaksym O, imipenem O, meropenem O, kolistyna W, aztreonam O, gentamicyna O, amikacyna O, ciprofloksacyna O,

 

^O - oporny, ^Ś - średniowrażliwy, ^W - wrażliwy

MBL- (ang. metallo-β-lactamase), metalo-β-laktamaza

PM- oznaczenie bazy POLMICRO

W trzeciej turze sprawdzianu rozesłano próbki do 472 laboratoriów, badanie wykonało 430. Negatywny wynik sprawdzianu  otrzymało 96 laboratoriów. Rozesłano do uczestników 3 zestawy zawierające po cztery szczepy. Poprawną identyfikację szczepu Acinetobacter baumannii PM-142 podało 51,9% laboratoriów (n= 287). Identyfikacja tego szczepu okazała się dla laboratoriów najtrudniejsza w tej turze. Szczep Pseudomonas putida PM-145 prawidłowo zidentyfikowało 88,8% (n= 143) laboratoriów. Identyfikacja  pozostałych  szczepów  nie  sprawiła  laboratoriom  większych  trudności. Wynik oznaczania β-laktamaz przedstawia tabela 2.

 

Tabeal 2. Wynik oznaczania β-laktamaz

 

Pozytywny  wynik  III  tury  sprawdzianu  POLMICRO  2008  uzyskało  77,7  %  laboratoriów.

Liczbę błędów poszczególnych rodzajów jakie popełniły laboratoria dla badanych szczepów pokazuje wykres 1.

Wykres 1. Liczba błędów poszczególnych rodzajów popełnionych dla szczepów POLMICOR 2008 III.

Liczbę błędów, jakie popełniły poszczególne laboratoria dla szczepów POLMICRO 2008 III pokazują wykresy 2, 3, 4, 5.

 

Wykres 2. Liczba laboratoriów, które udzieliły 1 lub 2 niepoprawne odpowiedzi dla poszczególnych szczepów POLMICOR 2008 III.

 

Wykres 3. Zależność między liczbą laboratoriów a liczbą popełnionych przez pojedyncze laboratorium bardzo dużych błędów dla szczepów POLMICRO 2008 III.

 

Wykres 4. Zależność między liczbą laboratoriów a liczbą dużych błędów popełnionych przez pojedyncze laboratorium dla szczepów POLMICRO 2008 III.

 

 

Wykres 5. Zależność między liczbą laboratoriów a liczbą małych błędów popełnionych przez pojedyncze laboratorium dla szczepów POLMICRO 2008 III.

 

 

 

Sprawdzian przeznaczony dla stacji sanitarno-epidemiologicznych

 

POLMICRO 2008 I

Salmonella enterica ser. Typhimurium	PM-134	ampicylina W, ceftriakson W, kwas nalidyksowy W, ciprofloksacyna W, trimetoprim/sulfametoksazol W
Shigella boydii	PM-135	ampicylina W, ceftriakson W, kwas nalidyksowy W, ciprofloksacyna W, trimetoprim/sulfametoksazol W
Yersinia kristensenii	PM-136	ampicylina W, ceftriakson W, kwas nalidyksowy W, ciprofloksacyna W, trimetoprim/sulfametoksazol W

 

^O - oporny, ^Ś - średniowrażliwy, ^W - wrażliwy

PM- oznaczenie bazy POLMICRO

Laboratoria stacji sanitarno-epidemiologicznych uczestniczące w tej edycji sprawdzianu otrzymały trzy zestawy, zawierające 1, 2, lub 3 szczepy bakteryjne zależnie od zadeklarowanego wcześniej zakresu diagnostyki. Wyniki badania wszystkich trzech rozesłanych izolatów przesłało 38 laboratoriów, jedno z tych laboratoriów otrzymało ocenę negatywną. Siedem laboratoriów z tej grupy podało kontroli wyłącznie identyfikację. Jedno laboratorium niepoprawnie zidentyfikowało dwa szczepy, oznaczyło ono szczep Shigella boydii jako Serratia marcescens. Natomiast wiele laboratoriów miało trudności z oznaczeniem gatunku szczepu C – Yersinia kristensenii. Szczep ten jako Y. krisensenii oznaczyło 23 laboratoriów, Y. enterocolitica - 11 , Yersinia spp. - 3 i jedno jako gatunek inny niż wymienione na liście dostępnych na stronie POLMICRO gatunków. Większość podanych przez laboratoria wyników badania lekowrażliwości była prawidłowa.

 

Tura II

Salmonella enteritidis	PM-139	ESBL, ampicylina O, ceftriakson O, kwas nalidyksowy W, ciprofloksacyna W, trimetoprim/sulfametoksazol O
Morganella morgannii	PM-140	ampicylina O, piperacylina/tazobaktam W, amoksycylina/kwas klawulanowy O, ceftazydym W, cefotaksym W, imipenem W, meropenem W, gentamicyna W, amikacyna W, ciprofloksacyna W, trimetoprim/sulfametoksazol W,

^O - oporny, ^Ś - średniowrażliwy, ^W - wrażliwy

ESBL – (ang. extended spectrum β-lactamase), β-laktamaza o rozszerzonym spektrum substratowym

PM- oznaczenie bazy POLMICRO

Każde z uczestniczących laboratoriów otrzymało jeden z dwu szczepów testowych: Salmonella enteritidis PM-139 lub Morganella morgannii PM-140. Badanie wykonało 55 laboratoriów. Dziewiętnaście laboratoriów podało wyłącznie identyfikację gatunkową badanego szczepu. Wszystkie laboratoria poprawnie zidentyfikowały szczep do poziomu gatunku. W oznaczaniu lekowrażliwości jedno laboratorium popełniło jeden duży błąd i jedno laboratorium dwa małe błędy. Jedno laboratorium niepoprawnie oznaczyło wytwarzanie β-laktamaz dla szczepu Salmonella enteritidis PM-139. Jedno laboratorium otrzymało negatywny wynik sprawdzianu w tej turze programu POLMICRO.